Doğruluğu kesin olan olguları, belki başka bir sonuç alırım diye tekrar tekrar deneme. Ateş yakar di mi? He işte “belki bu sefer yakmaz” deme. Buna risk almak değil düpedüz salaklık denir. Salak olma.
Melkecik
....
(kurabiyelisut gönderdi)
İnanın bana; bu dünya aslında tamamen insanlarla taşak geçmek için yaratılmış koskocaman bir kandırmacadır.
İnsanların bu kadar kötü olmasının nedeni belki de sadece acı çekmeleridir, ancak acı çekmemeye başladıkları andan, biraz daha iyi olmaya başladıkları ana kadar epey zaman geçer.
Noktadan sonra boşluk bırakmama hastalığına yakalandım.
Dünyanın derdi insanları nereden tutturursa oradan yakalamak, ama bir yerden yakalamayı hemen her seferinde beceriyor.
Her maddenin kaynama ve buharlaşma noktası olduğunu öğrendik.Dünyanın da olmalı.Ve büyük buharlaşma günü gelene kadar güneş atmosferi,gölgelikleri, siyah gözlükleri,her şeyi parçalayıp delmek için uğraşacak.Hiçbir şey dost değil bu evrende,İnsanların anlamasının zamanı geldi.Güneşin sayesinde değil dünyadaki hayat.Güneşin dünyayı buharlaştırma arzusundan dolayı hayat var gezegende.
Ne zaman taşacak sular,denizler,okyanuslar? Ne zaman bütün dünya taşan nehir sularının altında kalacak? Yaratıcı ne zaman anlayacak hatasını?
Dünyanın var olduğu da, başlangıçta birinin düşüncesiydi.Belki Tanrı’nın!Belki de başka bir gücün.Ama mutlaka, bu dünyanında düşünce aşamasında olduğu bir zaman vardı.
”Olmak ve var olmak arasında çok fark var” derler, yüzyılın ortasından çıkıp gelmiş seçkin entellektüeller…Ama bilmiyorlar ki ikisi de yok…Var olmak bir hayal,olmayan bir dünyada…
